Tag Archives: voëls

Lê-jou-eier: Vir wat is jy bang?

(Skryfkompetisie)

Ek weet nie of ek hieroor moet lag of huil nie. Maar daar is niks soos ‘n parmantige hoenderhaan met blou-pers stertvere wat my nekhare laat kriewel en my lyf vol sweet laat uitslaan nie. Manlief het my al gespot hieroor. Indien ‘n haan wel my pad kruis sal ek ongemerk ‘n ander pad kies, sonder dat iemand anders of die haan dit agter kom.

Waar kom hierdie fobie vandaan? Dis iets vanuit my “kan dit net-net-onthou” jare:

Die vorige dag was alles nog rustig op die plaaswerf. Die jakkals onder die doringbos het gelê en loer na die kuikens, die patriarg-haan het oor sy familie gepronk, die veghane in die hok het mekaar gekoggel, die skroppende henne het rond gekloek tussen die gras- en kampferbossies en die tjierpende kuikens het kort-kort veilig onder ma se donskombers ingeduik.

Op hierdie spogplaas, tussen Duiwelskloof se bergpieke en spookagtige misslierte, het ouers en kinders laer opgeslaan vir ‘n kerkkamp naweek. Hul was opsoek na ‘n Redder.

Want waar pa is, is altyd kerk. Dan het die kinders die plaas ingevaar, ouers geglimlag en sommige my aangegluur met dié woorde: “Hier is daardie wilde pastoriekind al weer!”

Dan sou die grootmense kerk hou, ure aanmekaar. Pa tokkel die trekklavier, ma en die susters bid dat die kranse antwoord gee en pa preek dat die spoeg spat en as die Gees begin werk was daar selfs gekoordans.

Die groter kinders het kleilatgooi, rotse-spring, watervalduik en piesangstoor-vry, gedoen.  Ons snotkoppies mag nie deelneem nie en karring maar agter die grootkinders aan.

Skielik sweef ‘n onheilspellende donker skaduwee oor die plaaswerf. Dit word doodstil. Maar dan spat alles uitmekaar!

Internet

Die Haan kraai-skree na veiligheid. Kuikens skiet uitmekaar. Die henne vlieg orent en soek hul kuikens. Die veghane in die hok staak hul gekoggel. Die jakkals spring op – nou is sy kans!

Internet

Chaos tril deur my 4-jarige lyf. Wat nou!? Ek word bewus van ‘n atmosfeer gelont met adrenalien.

Toe skraap die jakkals die kuikens, die henne pik en spat agterna, die haan jaag die henne op ‘n hoop en ek duik die jakkalshond. Alles remoer.

Internet

Eensklaps is alles oor. Die oomblik verby. Die skaduwee het gewyk. Die jakkalshond kruip druipstert onder die doringbos in, die haan skuur vlerk en pa se preekstem warrel vanuit die sitkamervenster oor die werf.

Ek vries. My ore tel ‘n groot benoudheid op. Dis die smeekgebede van ‘n hen in nood – haar kuikens het deurgekruip tot binne in die veghane se hok en is die parteie wreed geskei.

Internet

Haar oë smeek verbouereerd na my terwyl haar kop woes en wild deur die ogiesdraad pluk, net om vas te sit dat die vere waai. Dan hardloop sy teen die draad op en af met die kuikens aan die oorkant agterna, dog bly hul geskei, vir ewig. Ek voel hoe my moedershart inskop. Siestog. Hoe wreed!

Sy is opsoek na ‘n Redder.

My 4-jarige wilde-lyfie wurm onderdeur drade, spook bo-oor voerbakke maar bly gefokus op die kuikens wat vlerk-klappend om hulp gil. Uiteindelik bereik ek die eerstes en keer hul in die hoek vas.

Die volgende oomblik skop iets teen my kop en ‘n skerp nael sny regor my slaap. Die kuiken spat uit my handjies. Ek stol. Dis die veghaan – iemand het sy gebied oortree en hy is woedend! Weer storm hy.

Internet

Oorlewing gryp in ek ek voel hoe hierdie wilde dogtertjie se voet vorentoe skiet. Die haan se borsvere voel glad onder my voet. Hy huiwer – maar storm weer. Ek skop weer. Langs my kop streep ‘n straaltjie bloed. Ek begin hardop gil …

“Pa, pa! Help help!” Die huis se agterdeur bars oop. Pa storm uit.

Want die wilde dogtertjie het ‘n Redder nodig.

Ek sien hoe pa oor die hek spring. Die haan koes eenkant toe. Pa was ‘n man van min woorde. Daardie dag het hy niks voor sy gemeentelede gesê nie maar ek dink sy vloekwoorde was iets soos:

“Doen dit weer aan my kind en … ”

Internet

Copy & Paste die volgende paragraaf onderaan jou blog:

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22). Laasgenoemde blogpos is opdateer op 2017-09-05.

 

Advertisements

Nostalgie skop flou

Agnee! As ek nog eenkeer in my blog moet vaskyk teen verroeste fotos – skree ek! Daar is niks vars. Miskien is dit tyd vir kamera afstof en fotokaart skoonvee, voor Desember vakansie aanbreek:

“Wow – geel-oog, waar was ek die dag toe jý geskape is?”

geel-oog-1

Foto’s, foto’s, foto’s! Alle floppies moet delete word.

“Sê wie?” Nostalgie leer dat jy nie maklik fotos wegsmyt binne die eerste maand na ‘n vakansie nie. Gedurende ‘n eerste sifting kry ek darm so 20% delete.

buffel-des-15“Oehoe – wat van ‘n soen op ‘n nuuskierige sopperige snoet?” Moet  hierdie foto asblik toe? Ok – daar is in elk geval horde buffel-fotos. Vir nou kan ‘n paar van hulle nog vaskleef op die kaart. Manlief skud kop.

sebra-2015Hierdie sebras se swart strepe omhels  ‘n sahara-geel agtergrond. Iets in die samesmelting wink na my.

“Ek soek ook sulke oorbelle! Hierdie kiekies moet bly …”wia-voel-5saalbek-2

 

 

 

 

 

 

 

Nostalgie word vasgevang op die skerm met ‘n vakansie brandend in die hart, net om 10 maande later te besef dat die fotokaart stof opgaar en vergete rus tussen paperclips en penne op jou werkstafel …

renoster

Skielik klop herinnering flou, soveel so dat jy maklik van ‘n verdere 50% ontslae raak.

“Kyk!” stamp ek liggies aan manlief die aand terwyl sluimer kou, “onthou jy hierdie ou het nie aan wortels gevreet, wel ‘n rooibokkie uitmekaar geskeur … ?”

bobbejaan-vreet Mmm – dis soos om wreedheid in prag vas te vang.

En die roofvoël verdien ‘n raam in poeierblou:voel

“Wag, hier kom ‘n wenfoto! Die olifant spuit ‘n boog …”  Nee dit is nie, die kolos stoot boude na die kamera. Floppie!  Tydmors?

Sug – so word 1500 fotos afgegradueer na skaars 50?  Om wat mee te maak?

Jippie, daar is vreugde in die lug: dis Oktobermaand. Ek ruik renostermis, want ons Krugervakansie kruip alweer nader. Tenminste het roesfotos nostalgie aangevuur.

natuur-aand

Nou praat jy! Moenie vergeet, die kaarte moet skoon en batterye gelaai.

Manlief sug – ek glimlag. Hierdie keer neem ek nét wen-fotos!

Waar stoor jy jou fotos?

Die vere maak die voël

Maak nie saak hoe kleurvol Afrika se modegier, ons kan maar veer opsteek by ons eie land se extravaganza van fleur en kleur.

Die vere maak die voel spotprent
Internet

Net soos die mannekyn blinkgepoets vanuit die modebotiek pronk, netso sal die geveerde modeheertjies ook daagliks bad en poets en knibbel en stryk om hulle pragvere hoog in die mode en aantreklik te hou.

Scrapy daag ons uit om oor MODE te skryf en hier sal jy sien dat geen voël voel ooit vere vir sy eie besondere modekleur of verelyn nie.

Is aardse kleure jou modesmaak?

HIERDIE AREND
KRUGER WILDTUIN 2012.  HIERDIE AREND SPOG MET TAANKLEURRIGE BRUINE TOT ‘N ROOMWIT BORS.

.

Baie mense  meen dat Aasvoëls stink  en ‘n morsige roofvoël is. Dis egter nie waar nie. Na ‘n maaltyd bad Aasvoëls gereeld en versorg hul voorkoms soos enige modejuffer dit sou doen.

KRUGER 2012
KRUGER WILDTUIN KRANSAASVOëL 2012 TOON SY VEREDOS

.

Is jy meer aangetrokke tot helder kleure in ‘n modegier?

GLINSTERRENDE
GLINSTERRENDE REëNBOOGKLEURE VERSIER HIERDIE KUIFKOPVISVANGER

Net soos die mens wissel van modes, so sal voëls ook gereeld verveer om te sorg dat hulle modepakkies perfek versorg bly.

Die pappa Neushoringvoël werp eers sy vere af nadat die broeityd verby is.

KRUGER 2012
NEUSHORINGPAAR MET DONSSAG VERE EN UNIEKE VOORKOMS

 

Sommige modebase verkies ‘n eksie-perfeksie voorkoms.

REIER
‘N REIER TOON SY PERFEKTE VEERPUNTE GEDIP IN SWART.

 

DIE .... EEND VERTOON SY AANTREKLIKE ONDERVERE. (Polokwane dam 2012)
“JIPPIE! – NIKS LEKKERDER DAN WATER TUSSEN DIE VERE NIE.” (Polokwane dam 2012)

 

Die grootlangtoon spog met ‘n ryk kastaiingbruin lyf, swart agternek en geel onderbors.

Visvoëls
GROOTLANGTOON MET HUL KENMERKENDE BLEEKBLOU SNAWELS EN HOOG IN DIE MODE SONBRILLETJIES.

 

Sommige modebase hou van ‘n aantreklike berghaan-voorkoms van vleesrooi tot pikante bosskakerings van saadbruine en  blinkswartvere wat teen ‘n blou Afrika-lug sweef…

KRUGER 2012
‘N KRUGER WILDTUIN BERGHAAN STRYK EN KNIBBEL AAN SY VLERKE VOOR HY DIE VOLGENDE DUIKSESSIE AANPAK.

.

Is jy lus vir ‘n nuwe modebloesie?  Wat van wit kolle op swart? Hierdie tarentaal het ek 3 weke gelede in Die Kruger opgemerk.

Tarentaal

So, watter tipe persoon is jy? Hou jy van aardse kleure of reënboogkleure of is jy ‘n strepe met kolletjies mens?

Dierewyshede wat ons bemoedig

My vriendin Blommie, het nou haar eie blog. Hier is haar link: https://bosveldnimf.wordpress.com/

Haar fotos oor wildediere is vars en nuut en behoort jy dit baie te geniet. Dankie jou ondersteuning. 

Die fotos hier onder bevat ‘n spreuk wat ek spesiaal aan jou gegriffel het. Mag dit vandag iets vir jou beteken.

Seekoei spreuk Geregtigheid

Koedoes spreuk stap jou

Voeltjie spreuk Wind mag

Seekoei spreuk Dit behaag die

Vark spreuk wysheid word

Kameelperd spreuk Vrede

Sebra spreuk strepe bou

Koedoe spreuk Herkou die

Seekoei spreuk Proe dat

Sebra spreuk 'n Gebrek

Koedoe spreuk Die verlede

Natuur spreuk Rus

Mag jou dag vol liefdetjies en seën wees

Spokie

Pa en die gespikkelde fenomeen

Die eerste poelpetater het laag oor die heining aangevlieg gekom. Op die plaaswerf het ek en pa in verwondering bly staan. Die voël was vreemd en het senuagtig en wankelrig ingesweef soos ‘n Boeing met wiele vorentoe geskop wat na vlerkbalans soek.

“Pa!” kraai ek opgewonde, “kyk die voël se blou rubber om sy nek.”

Pa het saggies gelag en sy wysvinger op my lippe gehou. “Sjuut – dis ‘n bosveldhoender.”

En so het ek kennis gemaak met die pers-grys pêrel-tarentaal. Pa het daagliks van die hoenders se gebreekte mielies vir die tarentale op die grondpad gestrooi. Terwyl hul pik, sou die wit-spikkels-op-swart my fassinerend betower. Ek het gebrand om die kolletjies van naby te sien of aan te vat, maar pa sou net ingedagte opmerk:

“Hulle wil vry wees …”

TIPIESE TARENTAALFAMILIE (Foto: Mafunyane 2012)
TIPIESE TARENTAALFAMILIE (Foto: Mafunyane 2013)

Die res van die tarentaal-familie het vermeerder. Tydens mielietyd tel pa my tot bo-op die 200Lt dieseldrom en leer my só omtrent geveerdes. Geduldig wag hy dan tot my 4-jarige lippe die woord duidelik vorm voor hy nuwes gee.

Vandag nog, kan ek die koue harde sade en pitte tussen my woelende vingers voel, diep in die kos-emmertjie. En alhoewel my strooi-armpie te kort was, het pa my gelos. Lang-lip sou ek toekyk hoe pa die gebreekte sade soos reënboogstrepe oor die dor aarde saai. Tot dáár waar die gesnawelde hongeriges trippelend rondspring.

Tarentaal Kop en nek 1‘n Paar jaar later, begin ék egter pa inlig omtrent hierdie gespikkelde fenomeen: “Het pa geweet: hulle is baie lief vir insekte, en bosluise is poeding. As ons Boela luisvry wil hou, moet ons sorg dat hy rustig naby hulle gaan lê.”

Ander keer was pá weer een voor: “Daar is ‘n interessante legende oor die naam van ons bekende Madagaskar-tarentaal. Hy word ook Numida meleagris genoem. Meleager was ‘n figuur in die Griekse mitologie en die seun van Odeus. Toe Meleager dood is, was sy suster so bedroef dat sy verander het in ‘n voël waarvan die vere met trane bedrup was. Hierdie voëls was die tarentaal.”

HOEPELROKKIES OP DIE WERF

Tussen die daaglikse tortelduifies, mossies en mak hoenders, was die tarentale met hul gespikkelde vere die aantreklikste en mees interessantste. Ek het begeer om die wit kolletjies te vryf of aan die gehelmde blou en rooi rubber te trek.

DIE VERE OM DIE LYF 'N TIPIESE HOEPELROK MET AANTREKLIKE OUTYDSE KOLLETJIES
HOEPELROK-VERE MET AANTREKLIKE OUTYDSE KOLLETJIES EN  HOëHAKSKOEN-POTE

.

Maar voor my grypende kinderhand het hulle wild gebly en nooit mak geword soos die hoenders nie. Hulle kon woester skrop, vinniger pik, ratser weghol en wild wegkoets agter bossies.

Dan sou die vlerke soos dames se rokke optrek sodat dit nie in die stof sleep nie. So sou hul hardloop met vlerke wat ‘n kenmerkende boog op die rug vorm.

Maar soms, wanneer hul voor my grypende handjie wegtol, sou daar tog iets agterbly:

Tarentaalveer swart-en-wit
Internet Flickr Foto

‘n Dwarrelende veer waarvan die spikkels aan my soveel kleiner vertoon het, want die stof van die aandwind sou alreeds die blink daarvan beroof het …

GESKAPE VIR NOSTALGIE
Maar natuurlik was die tarentaal geskape vir ‘n veel hoër doel. Ek onthou nog pa se woorde soos gister. Want saam het ons verknog geraak aan die grond en verlief op die gewemel en vrugbaarheid van die plaaswerf. Die gespikkelde fenomeen het ook húl kosbare vrug bygedra met gestreepte kuikens wat al pikkende en skroppende in ma se voetspore rondhop. Nooit wou hul maats maak met die mak hoenders nie, nog minder toelaat dat ek hul rondra of perfekte kolletjies afkrap.

Frustreerd en uitoorlê sou ek opruk en tranerig die huis instorm …

Nes pa gesê het is die tarentaal vry, en so sou hy bly, in ‘n klas van sy eie.

Tarentaal Slide 3(Fotos: Mafunyane 2013 – Blommie)

Bontrugwewer

(Veldfeite)

Die Bontrugwewer (Ploceus cucullatus) kan maklik verwar word met die swartkeelgeelvink, maar verkies hierdie geveerde meer subtropiese gebiede.

Twee weke gelede het ons hierdie een opgemerk in die Polokwane Reservaat waar hy ernstig begin swoeg het aan ‘n nuwe nes. Om die twee anker takkies teenmekaar te kon weef, het voorwaar vernuf en stamina vereis.

Toe wys hy vir ons die ‘split’ en die ‘strek’ en die ‘rondomtaliedraai’, onbewus dat elke beweging op film vasgelê word.

Wewer Plk Gallery 2Soms het hy onderstebo gehang maar vlytig bly weef aan die nes-in-wording. Tussendeur word die vlerke pronkerig gewaai soos die hofmakery ook deel van die bouery uitmaak.

Hulle roep is ‘n lieflike, borrelende tjieee tjieee sjrrr, wat met ‘n ongewone hees klank onderbreek word.

BONTRUGWEWER in Polokwane Reservaat Nov 2014
BONTRUGWEWER in Polokwane Reservaat Nov 2014